(翻譯：朱小艾)
蒙古有260萬人口。總人口50%(130萬)人居住於我國首都烏蘭巴托。年復一年的天災、氣候變遷等多種因素使得牧民的生活水準下滑，越來越多牧民因此前往烏蘭巴托市居住。這龐大的人口遷移，增加了城市邊緣地帶住戶數量。就因為住戶人口增多，促使空氣污染更加嚴重、失業率提升、貧窮化、垃圾量激增等等問題不可勝數。以空氣污染為例，雖然中央政府提出並執行無煙火爐、無煙煤等等方案，卻無任何效果。3年前烏蘭巴托冬天1人所吸入的污染氣體量是13.2公斤，而今年提昇至25公斤了。最近在www.news.mn/news有一篇報導是關於BAYANGOL區100個家庭實行降煙計畫。BAYANGOL區居住人口最密集。所以100個家庭這個數字，連這區域內總住戶的1%都不到。
宣導了多少年卻毫無效果的這些方案叫做減少空氣污染措施的話，我們真的很可憐，但另一方面，我們自己也並不主動。
蒙古正在發展中。但是不是真正的發展還是個未知數。以行政單位來說，我國共有21個省360個縣。擁有360個縣市的蒙古，卻好像只一心在發展一個縣市首都烏蘭巴托市似的。這種發展狀況使這個正在發展的地點負擔過量。從鄉下遷移至都市的現象將來也可能會持續下去。
過幾年蒙古全人口可能都居住於烏蘭巴托市了。隨著這個現象，若出現居住在房子內的人口佔上90%的數據，也不會令人訝異。
為何最近遷移至首都之人口數量爆增呢？據「蒙古人口內部遷移方針及後果」研究報告顯示，最近10年因為人口遷移，省縣市人口居住位置、密度產生巨大變化。比方說，鄉下地方總領土為1481.3平方公里之地，每1平方公里總人口1995-2007年之間是0.91-0.93人。
可是由於人口遷移至首都，在首都1995年1平方公里的人口有136.6人，鄰近的鄂爾渾省有81.5人，而12年之後（2007年）烏蘭巴托和鄂爾渾省各增加了1.6和1.3人。
2007年，鄉下地方18個省的人口總數佔蒙古人口的51.2%。遷移人口佔了烏蘭巴托跟鄂爾渾省兩地方人口的42.1%，當中39.1居住於首都。從西邊遷移至鄂爾渾省的人口變多，相對的從鄂爾渾省遷移至首都烏蘭巴托的人口也增加了。據這5年的統計來看，從中央省遷移至烏蘭巴托的人口是17.6%，肯特省10%，札布汗省8%，後杭愛省8.4%。因此，首都烏蘭巴托的人口增加了3倍。
鄉下地方只剩下一片空地。遷移人口當中，最積極的是年齡15-44歲的人。也就是說，人趁年輕旺盛的時候遷移至首都尋找工作機會，並居住於此。為了因應全球化變遷，時代進步，每個人都希望讓他們的子女可以得到最好的教育，找個不錯的工作機會，不想提心吊膽，擔心天災來襲的過日子等等，等等都是影響人口遷移至首都的原因。
為了因應人口遷移，政府早在10年前就該採取對應的措施了。以我來看，將國家分成三大區域發展是個不錯的選擇。如今決策過程都在首都進行著。若把決策權分散給各省，問題就可以簡單地解決。
為了解決集中化問題，應該把問題直接交給省縣政府，給他們權力，讓他們自己走出這個困境，才是真正要朝向發展之路得邁出的一步。
3 Comments
Het tovlorol, het hotjilt ni ergeed hun ardinhaa eruul mended sorogoor noloolj bgaa. Aimag sumdad ajlin bairig iheer nemegduulj, jijig dund uildveriig hodood iheer bii bolgoj tendhiin hun amig naidvartai ajlin bair, tsalingiin eh uusvertei bolgoh heregtei. Tiimguigees l hotod ijr yuhan heehen hiigeed boloh baih gej bodood irdeg, getel hodoo baisnaasaa ulam dordoj yaduuchuudin egneeg nemegduuldeg.
Ер нь нилээд улиг болсон, шийдвэрлэхэд бэрхшээлтэй сэдвээр бичсэн боловч үнэхээр гоё болжээ. Энэ асуудал бодлогын хүрээнд маш сайн боловсруулагдаж, менежментийн зөв бодлогоор шийдэгдэх болов уу. Улсын хэмжээний геополитикийн асуудал болохоор хурдан хугацаанд өөрчлөлт хийгдэж, үр дүн нь харагдахаасаа илүү цаг зах зээл аяндаа зохицуулалт хийх бизээ. Аймгууд зөвхөн төсвөөс хуваарилагдаж байгаа хөрөнгөөр санхүүжиж, тэнд оршин суугаа иргэд энэ санхүүгийн эх үүсвэрийг даган амьдардаг болохоор хөгжих боломж маш хязгаарлагдмал. Яахав уурхай, төмөр зам гэсэн том салбаруудыг даган төвлөрөл бий болж, тэнд эргэлдэж буй санхүүгийн эх үүсвэрээс улбаатай хөгжил бий болох л байх.
Миний бодлоор манай улс хүн ам багатай юм чинь зөвхөн нэг хотдоо төвлөрөөд хөгжих нь хамаагүй дээр санагдах юм. Хаа сайгүй тарсан жижиг суурин газрууд(сумын төв) нь зах зээлийхээ төвөөс алслагдмал, бас дэд бүтэц муу болохоор үлгэн салган л оршиж байна ш дээ. Бас тэнд түлш, хог хаягдал, бохир ус, усны хэрэглээ гээд асуудалууд хүндрэлтэй байдаг. Эдгээр асуудал зохицуулах менежмент зохион байгуулалт муу болохоор байгаль орчинд мөн л тулгамдсан асуудлуудыг бий болгодог. жишээ нь. Өвөл бүр л хангайн бүсийн аймаг, сумдын төвүүдийн айл өрх ойр хавиасаа түлшний модоо бэлтгэдэг, бохир усаа ойролцоох голруу нийлүүлдэг гээд л бас л проблем.. Тэгэхээр Улаанбаатар хотдоо л нэгдсэн сайн зохион байгуулалт хийчихвэл, олон газар хүндрэлтэй асуудалыг үүсгэхээс зайлж болох юм.